Spółka cywilna – co to jest i co warto o niej wiedzieć?

Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a co za tym idzie, różnorodność form prowadzenia działalności powoduje, że osoby planujące założenie firmy stają przed dylematem, która z form będzie najbardziej odpowiednia do prowadzenia przyszłego biznesu.

Na rynku występuje mnóstwo firm prowadzonych w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (więcej na temat tej formy znajdziesz pod linkiem: https://ppr.legal/2018/04/09/umowa-spolki-z-ograniczona-odpowiedzialnoscia-wzor-z-omowieniem/), czy też w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (zazwyczaj mniejsze działalności, np. „Usługi Remontowe Jan Nowak”).

Spółka cywilna – spółka jak żadna inna

Jedną z popularniejszych form prowadzenia biznesu w Polsce jest również spółka cywilna. Ta forma prowadzenia działalności jest jednak wyjątkowa z kilku względów, o których warto pamiętać rozpoczynając przygodę z własną firmą.

Przede wszystkim należy ją odróżnić od klasycznych spółek prawa handlowego, czyli kapitałowych (np. spółka z o. o.) oraz osobowych (np. spółka partnerska, jawna), które są uregulowane w przepisach kodeksu spółek handlowych (na ich rozróżnienie na gruncie kodeksu spółek handlowych przyjdzie czas w następnym wpisie), podczas gdy spółka cywilna swoją regulację ma w przepisach kodeksu cywilnego.  Spółki tak kapitałowe, jak i osobowe, w przeciwieństwie do spółki cywilnej, posiadają wspólne dwie najważniejsze cechy, tj. są podmiotami prawa oraz posiadają odrębny majątek od wspólników. W przypadku spółki cywilnej, sytuacja jest diametralnie inna, gdyż oprócz samego słowa „spółka”, czy faktu, że jest to również forma prowadzenia działalności gospodarczej, nie ma tutaj mowy o jakimkolwiek osobnym bycie prawnym, na kształt typowej spółki z kodeksu spółek handlowych.

Co wyróżnia spółkę cywilną?

Spółka cywilna to … UMOWA

Spółka cywilna to rodzaj umowy, podobnie jak umowa pożyczki, darowizny, sprzedaży i podobnie jak one – uregulowana w przepisach kodeksu cywilnego. Nie ma tu – w przeciwieństwie do spółek prawa handlowego – pewnego odrębnego bytu (podmiotu) od wspólników. Mamy tutaj do czynienia z pewnego rodzaju umownym uregulowaniem działalności gospodarczej osób fizycznych, które to osoby w uproszczeniu – stanowią o bytności spółki cywilnej. Osoby zainteresowane nie zakładają odrębnego podmiotu (spółki), który jako firma (przedsiębiorca) działa na rynku, ale sami (jako przedsiębiorcy) są podmiotem praw i obowiązków oraz zmierzają do osiągnięcia wspólnego, gospodarczego celu.

Odpowiedzialność za zobowiązania

Fakt, że nie mamy tutaj do czynienia z odrębnym podmiotem rodzi określone majątkowe konsekwencje dla spółki cywilnej. Otóż wspólnicy spółki cywilnej odpowiadają całym swoim majątkiem za jej zobowiązania. Tymczasem w przypadku spółek prawa handlowego odpowiedzialności tej praktycznie nie ma wcale (spółki kapitałowe), bądź jest ona subsydiarna (spółki osobowe), czyli zachodzi tylko wtedy, kiedy nie ma możliwości wyegzekwowania zobowiązania z majątku spółki. Odpowiedzialność wspólników spółki cywilnej jest z kolei nieograniczona i solidarna.

Majątek spółki, czy wspólników?

Niebagatelna jest również kwestia majątku spółki, o czym wspomniano wyżej w odniesieniu do spółek na gruncie kodeksu spółek handlowych. W wypadku spółki cywilnej majątek jest wspólny wszystkich wspólników i stanowi współwłasność łączną wspólników. Co więcej, w spółce cywilnej istnieje zakaz dokonywania wszelkich rozporządzeń majątkiem wspólników, co uniemożliwia im ewentualnie wyprowadzanie majątku ze spółki w okresie obowiązywania umowy. Takie rozwiązanie ma zapewnić stabilność stosunków między wspólnikami oraz uchronić majątek przed ewentualnymi działaniami wspólników konfliktowych.

Spółka cywilna – co najmniej dwóch wspólników

Istotne jest również to, że spółka cywilna nie ma racji bytu bez co najmniej dwóch wspólników.  Jest to kolejna różnica w stosunku do spółek kapitałowych, które są odrębnym bytem prawnym od swoich wspólników, przez co mogą istnieć pomimo w składzie tylko jednego wspólnika (np. jednoosobowa spółka z o. o.).

Blaski i cienie spółki cywilnej

Brak odrębności podmiotowej od wspólników, czy odpowiedzialność całym majątkiem za zobowiązania z pewnością nie stanowią czynnika zachęcającego do wybrania formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Dlaczego jednak taka forma istnieje i cieszy się popularnością? Do czego się nadaje spółka cywilna?

Skala działalności

Spółka cywilna z pewnością będzie dobrym rozwiązaniem w sytuacji prowadzenia działalności na małą skalę, co ma związek oczywiście z kwestią odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki. Tym samym spółka cywilna nie będzie adekwatnym wyborem w sytuacji, kiedy działalność wiąże się z wysokim ryzykiem. Często spółkami cywilnymi są małe rodzinne przedsiębiorstwa, oparte na więzi i wzajemnym zaufaniu wspólników.

Prostota założenia

Do zawarcia umowy spółki cywilnej wystarczy jej sporządzenie, w formie pisemnej. Ponadto, spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą, a są nimi sami wspólnicy, toteż rejestracji nie będzie podlegała spółka, a sami wspólnicy (rejestr CEIDG).

Brak wymagań co do wkładu

Nie ma również minimalnych wymagań co do wysokości wkładu do spółki (przykładowo przy spółce z o. o. kapitał zakładowy wynosi minimum 5 tysięcy złotych).

Inne aspekty

Wreszcie, każdy wspólnik może prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki bez uprzedniej uchwały wspólników. Co więcej, w przypadku rozwiązania spółki nie trzeba przeprowadzać formalnego postępowania likwidacyjnego spółki. Istotne jest również to, jak wygląda kwestia podatkowa – spółka cywilna opodatkowana jest tylko względem wspólników, natomiast już nie na poziomie wspólników i spółki (jak w przypadku spółki z o. o.).

 

                                                                                                             ***

Wybór formy działalności gospodarczej zależy od wielu czynników. Każda z form posiada swoje zalety i wady, które trzeba wziąć pod uwagę rozpoczynając swój biznes. Nasza Kancelaria pomaga przyszłym przedsiębiorcom w wyborze odpowiedniej formy i przygotowywaniu wszelkiej dokumentacji, w tym sporządzaniu umowy spółki. Serdecznie zachęcamy do kontaktu 🙂 

umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – najczęściej wybierana forma działalności

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest jedną z najbardziej popularnych form prowadzenia działalności. Wynika to z faktu, iż po pierwsze – może być założona w każdym celu prawnie dopuszczalnym, a więc nie tylko gospodarczym (jak w przypadku spółek osobowych), ale np. charytatywnym. Po drugie – przepisy kodeksu spółek handlowych nie narzucają minimalnej, ani maksymalnej liczby wspólników w spółce (wspólnikami mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i prawne), po trzecie – do założenia spółki potrzebny jest kapitał w wysokości względnie niskiej – 5 tysięcy złotych, po czwarte zaś – jak do pewnego stopnia sugeruje sama nazwa spółki – wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Ten ostatni aspekt wynika z jej kapitałowego charakteru, który oznacza, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi osobny od wspólników byt prawny, posiadający odrębny od wspólników majątek (kapitał zakładowy), a odpowiedzialność za zobowiązania bez ograniczeń ponosi sama spółka.

umowa spółki  – kluczowy element powstania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Aby mówić o spółce z ograniczoną odpowiedzialnością muszą zostać spełnione określone przesłanki. Pierwszą i najważniejszą z nich jest zawarcie umowy spółki.

WAŻNE!  Z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dochodzi do powstania tzw. spółki w organizacji (zob. art. 161 § 1 k.s.h.). Praktyczna różnica między spółką w organizacji, a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością polega na tym, że za zobowiązania tej pierwszej odpowiadają solidarnie spółka i osoby, które działały w jej imieniu, a z nimi nadto wspólnicy tej spółki do wartości niewniesionego wkładu na pokrycie objętych udziałów (zob. art. 13  § 1 i 2 k.s.h.). Spółka w organizacji staje się spółką swojego typu dopiero po jej wpisie do rejestru.

Kolejnymi krokami do powstania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są w związku z powyższym ponadto: wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, powołanie zarządu i wreszcie – wspomniany wpis do rejestru, który przesądza definitywnie o powstaniu spółki.

co powinna zawierać umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością?

Obligatoryjne elementy umowy znajdziemy w art. 157 § 1 k.s.h.:

  • firmę i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • wysokość kapitału zakładowego, 
  • czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział, 
  • liczbę i wartość nominalną udziałów objętych przez poszczególnych wspólników oraz
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony.

 Co bardzo istotne, zgodnie z § 2 przepisu umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. W przeciwnym razie umowa jest nieważna. Jedynym wyjątkiem od tej powyższego jest sytuacja, gdy  spółka zakładana jest przez Internet – umowa sporządzana jest zgodnie ze wzorcem umowy dostępnym w systemie teleinformatycznym za pośrednictwem strony Ministerstwa Sprawiedliwości i nie wymaga obecności notariusza.

UMOWA SPÓŁKI Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ – jak powinna brzmieć TREŚĆ poszczególnych zapisów umownych?

1. firma i siedziba spółki

Przykład: „Spółka prowadzi działalność pod firmą ABC spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Siedzibą spółki jest Kraków”.

Uwagi:

  • Firma spółki może być dobrana dowolnie (zob. art. 160 § 1 k.s.h.) i obejmuje: nazwę (rdzeń) identyfikującą spółkę oraz dodatek wskazujący na formę organizacyjno – prawną;
  • Zgodnie z art. art. 160 § 2 k.s.h. dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „spółka z o.o.” lub „sp. z o.o.”;
  • Siedzibą spółki jest określona miejscowość. Określenie siedziby spółki decyduje przede wszystkim o właściwości miejscowej sądu rejestrowego, ale ma również znaczenie przy określeniu sądu właściwego dla rozstrzygania sporów ze stosunku spółki.

2. przedmiot działalności spółki

Przykład: „Przedmiotem działalności spółki, stosownie do kategorii zawartych w Polskiej Klasyfikacji Działalności, jest produkcja papieru i tektury (17.12.Z PKD)”

Uwagi:

  • Przedmiot działalności spółki to przede wszystkim informacja dla uczestników rynku czym zajmuje się spółka;
  • Przy określeniu przedmiotu działalności spółki najłatwiej jest posłużyć się numerami z Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), która  spełnia funkcję porządkującą rodzaje działalności gospodarczej w Polsce poprzez przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności określonych kodów;
  • Kody PKD można znaleźć pod linkiem: https://www.biznes.gov.pl/tabela-pkd
  • Posługiwania się numerami PKD nie wynika z przepisów kodeksu spółek handlowych, a sam przedmiot działalności może być ujęty w postaci słownego opisu prowadzonej działalności, jednakże wskazanie w treści umowy numerów PKD ułatwia potem procedurę rejestracyjną.

3. wysokość kapitału zakładowego i ilość udziałów wspólnika

Jak wspomniano na początku wpisu, spółka kapitałowa posiada majątek odrębny od jej wspólników. Majątek ten – inaczej kapitał zakładowy, musi zostać przez wspólników wniesiony do spółki, a jego minimalna wysokość wynosi pięć tysięcy złotych.

Przykład: „Kapitał zakłady spółki wynosi: 5.000,00 złotych i dzieli się na 100 udziałów, z których każdy ma wartość nominalna 50. Udziały w spółce są równe i niepodzielne. Każdy wspólnik może posiadać więcej, niż jeden udział”.

Uwagi:

  • Kodeks spółek handlowych przewiduje minimalną wartość kapitału zakładowego, nie wskazuje natomiast jego maksymalnej wysokości;
  • Warto, aby umowa spółki opisywała strukturę kapitału zakładowego poprzez wskazanie na ile udziałów się dzieli i czy są one o równej, czy nierównej wartości;
  • zgodnie z kodeksem spółek handlowych wartość nominalna udziału nie może być niższa, niż 50 złotych (zob. art 154 § 2 k.s.h.);
  • udział to nic innego, jak pewien ułamek kapitału zakładowego przypadający na wspólnika obejmowany za wniesione przez niego wkłady w postaci pieniądza lub niepieniężnej (aportu);
  • ilość i wartość udziałów na wpływ na prawa i obowiązki wspólnika w spółce (prawo do zysku, prawo głosu, pierwszeństwo nabycia udziałów).

4. liczba i wartość nominalna udziałów objętych przez poszczególnych wspólników

Przykład: „Jan Kowalski obejmuje 20 udziałów po 50 zł każdy, o łącznej wartości 1000 zł i pokrywa je wkładem pieniężnym. Jan Nowak obejmuje 80 udziałów po 50 zł każdy, o łącznej wartości 4000 zł i pokrywa je aportem w postaci samochodu osobowego marku Fiat o wartości 4000 zł”.

Uwagi:

W podanym przykładzie jest dwóch wspólników, którzy razem wnoszą wkłady na pokrycie kapitału zakładowego w wysokości 5000 zł. Kapitał dzieli się na 100 udziałów, po 50 zł każdy. Jan Nowak jest wspólnikiem dominującym, ponieważ zaangażowanie kapitałowe w spółce jest większe – posiada on bowiem więcej udziałów. Jego wkład ma charakter niepieniężny – tytułem wkładu wnosi do spółki rzecz ruchomą – samochód (zob. art. 158 § 1 k.s.h.).

5. czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony

Przykład: „Umowa spółki zawarta jest na czas oznaczony, tj. do dnia 10 maja 2025 roku”

Uwagi:

W przypadku zawarcia umowy na czas określony należy wskazać konkretną datę, do której umowa spółki będzie obowiązywać lub określić zdarzenie, którego wystąpienie spowoduje rozwiązanie spółki.

***

Powyższe stanowi obligatoryjne, minimalne wymogi, których spełnienie decyduje o ważności umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Umowa zawierająca wyłącznie powyższe postanowienia jest jednak zbyt uboga i niewystarczająca dla zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania spółki. W trakcie funkcjonowania spółki mogą wystąpić różnorakie zdarzenia, na które spółka musi być przygotowana pod kątem odpowiednich zapisów umownych.

Z reguły umowy spółek zawierają dodatkowe (fakultatywne) elementy, jak np. powołanie organu spółki – zarządu (którego członkowie powołani są do kluczowej dla funkcjonowania spółki  – jej reprezentacji i zaciągania zobowiązań), ale również uregulowanie praw i obowiązków wspólników, możliwość zbycia udziałów, czy też podwyższenia kapitału zakładowego.

Nasza Kancelaria oferuje pomoc prawną przy prawidłowym i wyczerpującym sporządzaniu umów spółek handlowych oraz rejestracji spółek w Krajowym Rejestrze Sądowym, jak również oferuje stałą obsługę tych podmiotów. W przypadku zainteresowania usługą prawną zapraszamy do kontaktu 🙂

Prawo przedsiębiorców – nowe prawo dla prowadzących działalność gospodarczą

NOWA USTAWA – PRAWO PRZEDSIĘBIORCÓW

Z dniem 21 listopada 2017 roku wpłynął do Sejmu rządowy projekt ustawy – prawo przedsiębiorców.

UZASADNIENIE PROJEKTU USTAWY

Z uzasadnienia projektu można wyczytać, że będzie on w sposób całościowy i spójny regulował ogólne zasady wykonywania działalności gospodarczej w Polsce, tworząc korzystne, przejrzyste i stabilne warunki do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym także wzmacniając gwarancje wolności i praw przedsiębiorców. Założeniem wprowadzenia ustawy jest również zwiększenie chęci przedsiębiorców do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w tym także do ponoszenia ryzyka technologicznego związanego z realizacją innowacyjnych projektów.

CO Z DOTYCHCZAS OBOWIĄZUJĄCĄ USTAWĄ O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ?

Ustawa ma zastąpić obowiązującą obecnie ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, będącą częścią porządku prawnego przez ponad 10 lat. Nowa ustawa ma spełnić rolę porządkującą zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej i wychodzić na przeciw oczekiwaniom przedsiębiorców, a jednocześnie sprostać wyzwaniom, jakie rodzi ciągle rozwijająca się gospodarka w Polsce. Dotychczasowa ustawa – zdaniem autora uzasadnienia – nie spełnia wspomnianych celów, była już wielokrotnie nowelizowana, a zawarte w niej przepisy pochodzące z różnych okresów nie stanowią obecnie spójnej całości.

najważniejsze zmiany czekające przedsiębiorców

  1.  DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA DOPIERO PO PRZEKROCZENIU OKREŚLONEGO PUŁAPU PRZYCHODU

Za działalność gospodarczą w myśl nowej ustawy nie będzie uznawana działalność nieewidencjonowana, tj. „działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej”.

2. ZASADA DOMNIEMANIA UCZCIWOŚCI PRZEDSIĘBIORCY I ROZSTRZYGANIA WĄTPLIWOŚCI FAKTYCZNYCH NA KORZYŚĆ PRZEDSIĘBIORCY

Ustawa przewiduje m.in. zasadę domniemania uczciwości przedsiębiorcy,  zgodnie z którą organ władzy publicznej musi pozostać w dobrej wierze w stosunku do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, zaś wszelkie odstępstwa od tej zasady będą stanowiły wyjątek. Nadto, na wzór zasady procesu karnego wszelkie wątpliwości faktyczne, których organ administracji publicznej nie usunął w toku postępowania, a które nadal istnieją pomimo podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, rozstrzyga się na korzyść przedsiębiorcy.

3. TZW. ULGA NA START

Ustawodawca zachęca przedsiębiorców podejmujących działalność gospodarczą po raz pierwszy lub ponownie po upływie dłuższego okresu czasu przewidując dla tych podmiotów zwolnienie przez okres 6 miesięcy z obowiązkowego ubezpieczenia społecznego.

Więcej na temat projektu i jego celu można przeczytać w uzasadnieniu na stronie sejmowej pod linkiem:  http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/druk.xsp?nr=2051

Zakaz handlu w niedziele i święta

ZAKAZ HANDLU W NIEDZIELĘ I ŚWIĘTA – NOWA USTAWA już od marca 2018 roku

Z dniem 11 stycznia 2018 roku przekazano do podpisu Prezydenta RP ustawę o ograniczeniu handlu w niedziele i święta.

Co oznaczać BĘDZIE ZAKAZ handlu w niedzielę i święta?

Jednoznacznej odpowiedzi udziela art. 5 ustawy, zgodnie z którym: „w niedziele i święta w placówkach handlowych:
1) handel oraz wykonywanie czynności związanych z handlem,
2) powierzanie pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywania pracy w handlu oraz
wykonywania czynności związanych z handlem
– są zakazane”.

Nasuwa się zatem pytanie, czy zakaz handlu w niedzielę i święta  będzie miał charakter bezwzględny, czy może znajdą się od niego wyjątki, a jeżeli tak – to kiedy i w jakim zakresie?

Miejsca wyłączone spod zakazu handlu w niedzielę i święta

Art. 6 ustawy w punktach od 1) do 32) wymienia m.in. stacje benzynowe, apteki, placówki pocztowe, sklepy internetowe, piekarnie, czy cukiernie. Ustawodawca przewidział, że będą to również placówki handlowe, których przeważająca działalność opiera się na handlu m.in. kwiatami, pamiątkami, prasą, biletami, wyrobami tytoniowymi, a także które prowadzą działalność w zakresie kultury, czy sportu. Nadto, będą to placówki organizowane wyłącznie na potrzeby jarmarków, czy też festynów. Ograniczenie nie będzie dotyczyć zakładów leczniczych.

Kiedy obowiązuje zakaz handlu w niedzielę i święta?

Jak wskazuje art. 7 ustawy, „zakaz nie obowiązuje w:
1) kolejne dwie niedziele poprzedzające pierwszy dzień Bożego Narodzenia;
2) niedzielę bezpośrednio poprzedzającą pierwszy dzień Wielkiej Nocy;
3) ostatnią niedzielę przypadającą w styczniu, kwietniu, czerwcu i sierpniu.
2. Jeżeli w niedzielę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, przypada święto, przepis art. 5
stosuje się”. 

Nie będzie to w związku z powyższym każda niedziela w miesiącu.

Kary za złamanie zakazu handlu w niedzielę i święta

Ustawodawca przewidział w przypadku złamania zakazu handlu w niedzielę i święta karę grzywny w wysokości od 1000 do 100 000 złotych.

Ustawa wejdzie w życie z dniem 1 marca 2018 roku.

Pełna treść ustawy przekazanej do podpisu Prezydenta znajduję się na stronie: http://orka.sejm.gov.pl/opinie8.nsf/nazwa/870_u/$file/870_u.pdf

Rekompensata 40 EURO za odzyskiwanie należności

Jeżeli twój kontrahent nie płaci terminowo faktur to możesz uzyskać od spóźnialskiego przedsiębiorcy równowartość kwoty 40 EUR od każdej nieopłaconej w terminie faktury, wynikającej z odrębnej transakcji handlowej. Jest to rekompensata 40 euro za koszty odzyskiwania należności, bez konieczności wykazywania, że te koszty zostały poniesione.

Rekompensata 40 euro wynika z ustawy  z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Art. 10 1. Wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności.
2. Oprócz kwoty, o której mowa w ust. 1, wierzycielowi przysługuje również zwrot, w uzasadnionej wysokości, poniesionych kosztów odzyskiwania należności przewyższających tę kwotę.
3. Uprawnienie do kwoty, o której mowa w ust. 1, przysługuje od transakcji handlowej, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 pkt 2.

Nie trzeba wykazywać, że się w ogóle poniosło jakiekolwiek koszty zwiane z windykacją. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt III CZP 94/15:

„Rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 403), przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 4 tej ustawy”.


Transakcja handlowa

Uprawnienie do 40 EUR, przysługuje od każdej transakcji handlowej. Za transakcję handlową (zgodnie z art. 4 pkt. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych) należy rozmieć umowę, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością.

Od kiedy naliczyć 40 EUR?

Naliczanie kwoty 40 EUR jest możliwe już od pierwszego dnia po upływie terminu płatności wskazanego w fakturze. Kwota ta może być dochodzona odrębnie od każdej niezapłaconej w terminie faktury wynikającej z odrębnej transakcji handlowej, niezależnie od jej wysokości. Takie uprawnienie może być dochodzone także po zakończeniu współpracy z danym kontrahentem. Innymi słowy możliwe jest dochodzenie kwoty 40 EUR od każdej faktury za kilka lat wstecz (aż do okresu przedawnienia dla danego roszczenia – 2 albo 3 lata).

Dla przykładu przy 100 nieopłaconych w terminie fakturach, wynikających z odrębnych transakcji handlowych, przedsiębiorca uprawniony będzie do naliczenia równowartości kwoty 4000 EUR.

Tylko dla przedsiębiorców

Aby móc naliczyć kwotę 40 EUR obie strony umowy muszą być przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.).

Ze względu na możliwość dochodzenia znacznych kwot, przy relatywnie niskich fakturach (nawet przy fakturze za 1 zł), powyższe rozwiązanie budzi pewne kontrowersje i możliwe, że doczeka się zmian. Aktualnie taka możliwość dalej istnieje.

CEIDG: obowiązek posiadania tytułu prawnego do nieruchomości pod rygorem wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG

CEIDG: obowiązek posiadania tytułu prawnego do nieruchomości

Z dniem 19 maja 2016 r. wchodzi w życie szereg zmian w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, a wśród nich istotna zmiana dla przedsiębiorców podlegających wpisowi do CEIDG.

Zgodnie z art. 16a pkt 1 znowelizowanej ustawy:

przedsiębiorca jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, których adresy określone w art. 25 ust. 1 pkt 5 podlegają wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej”.

Zgodnie z powyższym, przedsiębiorca aby założyć firmę będzie musiał posiadać tytuł prawny do nieruchomości, w której prowadzi działalność gospodarczą (tytułem prawnym oprócz prawa własności może być m. in. prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze właściwe prawo do lokalu, umowa dzierżawy, umowa najmu). Wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości ma w założeniu ułatwić kwestię dochodzenia roszczeń.

Adresami, o jakich mowa w tym przepisie to adres zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi wykonywana jest działalność gospodarcza, w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony.

Nadto, pkt. 2 przepisu przewiduje, że:

tytuł ten nie podlega dołączeniu do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i jest przedstawiany organowi ewidencyjnemu na jego wezwanie w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 1a”.

Oznacza to, że tytuł prawny nie będzie stanowił obligatoryjnego załącznika do wniosku o wpis, jednak organ ewidencyjny (minister właściwy do spraw gospodarki) w przypadku powzięcia informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, wezwie przedsiębiorcę do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości lub zobowiąże go do dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie, zakreślając termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Konsekwencją nieprzedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości, lub niedokonania zmiany we wpisie co do adresu jest – zgodnie z art. 35 ust. 2a ustawy – wykreślenie w drodze decyzji administracyjnej z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej danego przedsiębiorcy.

Złożenie rezygnacji z funkcji członka zarządu – komu złożyć?

Zgodnie z Uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt III CZP 89/15 oświadczenie członka zarządu spółki kapitałowej o rezygnacji z tej funkcji jest składane – z wyjątkiem przewidzianym w art. 210 § 2 i art. 379 § 2 KSH – spółce reprezentowanej w tym zakresie zgodnie z art. 205 § 2 lub 373 § 2 KSH.

Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi na pytanie Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego:

Czy przy składaniu przez członka zarządu oświadczenia woli o rezygnacji z pełnienia tej funkcji spółka kapitałowa, w razie braku odmiennego postanowienia umownego (statutowego), jest reprezentowana przez jednego członka zarządu lub prokurenta (art. 205 § 2 oraz art. 373 § 2 k.s.h.), radę nadzorczą lub pełnomocnika powołanego uchwałą zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy (art. 210 § 1 oraz art. 379 § 1 k.s.h.), przez organ uprawniony do powoływania członków zarządu, czy – w braku rady nadzorczej – przez zgromadzenie wspólników (walne zgromadzenie)?

Całą treść wniosku Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego można znaleźć tutaj. Sąd Najwyższy jest w trakcie przygotowywania uzasadnienia.